vrijdag 20 juli 2012

Poëzie in de politiek


Twee grote woordenkunstenaars verlieten vorige week het aardse leven: dichter des vaderlands Gerrit Komrij en vorige week  woensdag de briljante Rutger Kopland.  Naast de passie voor politiek is de passie voor literatuur en poëzie een onlosmakelijk onderdeel van mijn leven. Dankzij een geweldige lerares Nederlands op de middelbare school (dank je wel, Mieke T!)is de interesse voor poëzie aangewakkerd en in een eerdere baan als boekverkoper bij Athenaeum Boekhandel heb ik deze hobby kunnen ‘onderhouden’.
Hoewel het geen ‘kunstje’ moet worden probeer ik zo nu en dan een beetje poëzie de politiek in te brengen en gelukkig zijn er meerdere collega’s in de raad die deze zelfde voorliefde delen en in praktijk brengen. Met het van start gaan van het reces schieten een paar regels van het gedicht ‘Weggaan’ van Kopland in mijn hoofd:

Weggaan kun je beschrijven als
een soort van blijven. Niemand
wacht want je bent er nog.
Niemand neemt afscheid
want je gaat niet weg.

Het terugkijken op het afgelopen politieke half jaar en het bezinnen op het komende najaar doe je meestal tijdens en na de vakantie als er weer wat rust en ruimte in je hoofd komt. Maar toch alvast een eerste reflectie. Wethouder Heiliegers die is weggegaan, maar waarvan we niet echt afscheid hebben genomen. Zijn beoogd opvolger Cornelis Mooij, die al twee keer eerder afscheid als wethouder van Haarlem nam en nu dus weer terugkomt.  Minister-president Rutte, wiens kabinet is gevallen, nu nog demissionair doordraait, maar misschien straks na de verkiezingen op 12 september weer terugkomt of het stokje moet overdragen aan de linkerkant van het politieke spectrum. De Eurocrisis, die ondanks een licht herstel van de Nederlandse economie vanaf volgend jaar met gemiddeld anderhalf procent groei in de periode 2013-2017, toch nog niet weggaat.

En dan hebben we nog de nodige dossiers binnen de Haarlemse politiek, die voor nu op een of andere manier zijn geparkeerd, maar toch een ‘soort van blijven’.  Om er een paar te noemen: de opvang van dak- en thuislozen en verslaafden, de schuldenproblematiek, de bezuinigingsopgave, de takendiscussie, de vrije sluitingstijden in de Horeca (Pilot Patronaat).
Maar ook zijn er zorgen die blijven: voor mensen aan de onderkant van de arbeidsmarkt, de minima die te maken krijgen met een stapeling van bezuinigingen, nieuwe armoede onder werkenden en zzp-ers en zo kan ik nog wel even door gaan.

 Om niet neerslachtig de vakantie in te gaan zijn er gelukkig ook positieve dingen die blijven: Burgervader Bernt Schneiders die herbenoemd is, het plezier tijdens de Haarlemse Honkbalweek ondanks de regen en de positieve dingen die gaan komen: De Duinwijckhal.
Ik wens u een fijne vakantie, waarin u net als ik de motor oplaadt en straks met energie en frisse zin weer aan de slag kan gaan en hoopt dat je ‘iemand blijft op wie wordt gewacht

Geen opmerkingen:

Een reactie posten