donderdag 27 januari 2011

Geen Bossche Bol maar Bossche Baan


In de “week van” meldde ik al dat we in deze tijd van recessie en een rechts kabinet gedwongen worden om keuzes te maken en soms ook hele moeilijke en pijnlijke. Het afbouwen van de ID-regeling is daar één van. Als PvdA-fractie hebben we ons altijd verzet tegen het opheffen van de ID-regeling. Waarom wij daar nu wel over moeten nadenken heeft te maken met het sterk teruglopende budget voor re-integratie. Allereerst maar even de feiten.

De feiten:
Het Rijk voert een enorme korting door op de gelden voor re-integratie: Voor Haarlem betekent dat een teruggang van 20 miljoen, naar 11 miljoen in 2011 en waarschijnlijk daarna terug naar 6 miljoen euro. Haarlem heeft momenteel 127 ID-ers(In- en Doorstroombaan) en 9 WIW-ers(Wet Inschakeling Werkzoekenden). De kosten die hiermee gemoeid zijn: 2,7 miljoen euro vanuit de re-integratiegelden. Haarlem heeft rond de 2700 mensen die onder de WWB (wet werk en bijstand) en de WIJ (Wet Investeren in Jongeren) vallen en die zo veel mogelijk aan een baan moeten worden geholpen en vanuit datzelfde re-integratie budget zo goed mogelijk naar dat werk moeten worden begeleid.

Een fatsoenlijke samenleving ontstaat waar vrijheid, solidariteit en verantwoordelijkheid elkaar de hand reiken, voor een sociaal democraat een beginsel van waaruit je opereert.
De ID- en WIW regeling betreft juist een zeer kwetsbare groep op de arbeidsmarkt, dat maakt het des te pijnlijker om onder dwang van Rijkskortingen te moeten constateren dat het niet meer houdbaar is om 40% van het budget voor re-integratie specifiek te reserveren voor deze groep. Dit betekent echter niet dat we mensen zomaar aan de kant zetten en met een bijstand uitkering achter de geraniums. We hebben de wethouder duidelijke opdrachten meegegeven om met maatwerk aan de slag te gaan.

Voor de groep mensen in deze regelingen, die voor 1 juli 1949 geboren zijn, bestaat een garantieregeling tot aan hun pensioen. Op ons verzoek maakt de wethouder inzichtelijk hoe de leeftijdsopbouw van de groep in deze regelingen is en te berekenen wat het kostenplaatje is voor de leeftijdscohort net boven deze groep. Deze groep zal ook grote moeite hebben om regulier werk te vinden en hebben daarnaast nog recht op WW. Een heldere kosten-baten analyse kan bijdragen aan een heldere afweging.

Daarnaast vragen we de wethouder om met creativiteit te kijken naar andere mogelijkheden en de verbinding te leggen tussen beleidsvelden als WMO, WWB en WSW, zowel beleidsmatig als financieel. Participatiebanen zijn nu niet direct een oplossing voor deze groep mensen. Er zijn in andere gemeenten ook voorbeelden te vinden, waar we naar kunnen kijken. Zo heeft Den Haag een Bonus regeling ingesteld en 200 reguliere banen gecreëerd, werkt men in Leeuwarden met leerwerkbanen en vrijwilligerswerk met behoud van een uitkering + een bonus, maar wat zeker interessant is, zijn de Bossche banen begeleid werken in (de naam zegt het al) Den Bosch. Deze laatste variant zullen we als PvdA-fractie zeker verder onderzoeken.

Bij een aantal sectoren, zoals het onderwijs, waar de ID banen veelal bestaan uit conciërge- werk, zijn mensen al jarenlang aan deze organisaties verbonden, leveren goed werk en hebben mensen recht op een vaste aanstelling. Bovendien ontvangen bijvoorbeeld scholen een lumpsum bekostiging en zijn dus prima in staat om regulier werk ook regulier te betalen.Daarnaast moeten we in deze regio (volgens de laatste arbeidsmonitor) rekening houden met een tekort aan arbeidskrachten in bepaalde sectoren op niet al te lange termijn en hebben we mensen dus hard nodig. Bij de begeleiding naar het vinden van regulier werk moet hier zeker rekening mee gehouden worden.
Er zijn ook organisaties in de stad die een voor Haarlem een belangrijk maatschappelijk doel dienen en specifiek zijn opgericht om mensen die vanuit een verslaving, psychische, medische of een andere achterstandssituatie komen weer te begeleiden naar een regulier bestaan en te helpen aan een zinvolle dagbesteding en te wennen aan een natuurlijk dagritme. We hebben de wethouder gevraagd ook hier zorgvuldig naar te kijken.

Werken heeft niet alleen te maken met het genereren van een inkomen, maar ook te maken met deelnemen in de maatschappij, trots vinden in wat je doet, jezelf ontwikkelen, sociale contacten op je werk vinden en actief bezig zijn. Dit kwartaal zullen we uitgebreid verder spreken over de uitgangspunten van het huidige re-integratie beleid en de bezuinigingen en de ontwikkelingen op de arbeidsmarkt. Het onderwerp ID-banen zal daar zeker in terug komen.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten