vrijdag 15 oktober 2010

Dag van de witte stok


Op vrijdag 15 oktober, de 40e Dag van de Witte Stok, vragen slechtziende en blinde mensen aandacht voor de (on-)toegankelijkheid van de openbare ruimte en gebouwen. Ook de toegankelijkheid van de informatievoorziening en bejegening zijn belangrijke aspecten. De Dag van de Witte Stok is ook dit jaar weer onderdeel van de Week van de Toegankelijkheid, die van 8 tot en met 15 oktober plaatsvindt. Het doel is het beïnvloeden van beleidsmakers en de publieke opinie om op adequate wijze rekening te houden met de mobiliteitsbehoeften van slechtziende en blinde mensen. Thema dit jaar is " sport en bewegen voor iedereen". In SA Plaza Adventurepark mocht ik het startschot voor diverse sportieve activiteiten(tandemfietsen,nordic walking en rijden met een side-by-sidefiets) geven en hield ik onderstaand verhaal, nadat ik de handreiking "Sport en Bewegen met een beperking" kreeg aangeboden door Didi van der Goot, Regio Manager Visio Noord West.

Dank Didi, dank voor de handreiking.

Dames en heren, het is voor mij natuurlijk heel verleidelijk om hier een politiek verhaal te houden over alle maatregelen van het nieuwe kabinet, waar mensen met een handicap veel last van kunnen krijgen: versobering Persoons gebonden budgetten, hogere bijdrages aan ziektekosten en hulpmiddelen, verlaging Wajong uitkering en zo kan ik nog wel even doorgaan, maar dat zal ik niet doen.

Naast raadslid ben ik de trotse moeder van een prachtige dochter van net 11 jaar, die een visuele beperking heeft. Voormalig minister Hedy D’Ancona schreef in haar boek: Het persoonlijke is politiek. Nu vind ik zelf dat je het één niet met het ander moet vermengen, maar ik kan me wel herinneren dat vanaf het moment dat ik met mijn dochter in de kinderwagen naar de stad wandelde ik me opeens bewust werd van het feit als de zogeheten ratelpalen (stoplichten) niet werkten. En daar wil ik het even met u over hebben: bewustwording.

De afgelopen jaren heb ik met collega’s uit de raad al een aantal keren met Visio acties gedaan: met een verduisterende bril en blindenstok je weg vinden uit het station, stickers plakken op scooters en fietsen die op de ribbeltegels lagen bij het station (wat mij een ruzie opleverde met de man van de bloemenstal die zijn tulpen op de tegels had gezet), ambtenaren achter hun broek gezeten mbt de route van station Spaarnwoude naar het regionale kantoor van Visio in Haarlem en aandacht gevraagd voor de toegankelijkheid van de gemeentelijke website voor mensen met een beperking en de gevaarlijke situatie, met name voor mensen met een (visuele) beperking rond het Haarlem Station tijdens de bouw van de fietsenstalling .

Wat je leert uit dit soort acties is dat mensen zich vaak niet realiseren of er stil bij staan wat het betekent om een visuele beperking te hebben en hoe dat je functioneren in de maatschappij flink kan belemmeren.

Als raadslid, wethouder maar ook als beleidsambtenaar ben je er voor alle Haarlemmers, dus zeker ook voor Haarlemmers met een beperking.

Maar nu het thema van deze week van de toegankelijkheid: Sport en Bewegen voor iedereen.

Tijdens een ouderavond op de school van mijn dochter stond er in de gymzaal een hindernisbaan klaar en u begrijpt het al onder aanmoediging van mijn echtgenoot trachtte ik met een blinddoek om het parcours zo goed mogelijk te doorlopen. Ik vond het vreselijk eng maar voelde ook enige trots dat ik het goed doorlopen had en had het gevoel dat ik me een beetje kon verplaatsen in de beleving van mijn dochter. Een stukje bewustwording dus.

Nu ik sinds maart zelf de portefeuille sport heb als raadslid kom ik veel bij clubs en vraag ik altijd of men leden heeft met een beperking (met name visuele) en wat zij voor aanpassingen hebben gedaan, (en zijn er goede voorbeelden zoals de Koninklijke roeivereniging Het Spaarne), is er aandacht voor sporten met een beperking in de Haarlemse agenda voor de sport van de gemeente Haarlem en wordt bij het bouwen van nieuwe sportaccommodaties veel meer rekening gehouden met aangepast sporten. Maar we zijn er natuurlijk nog lang niet. Als ik 1 advies uit de handreiking mag lichten, dat volgens mij erg goed bijdraagt aan de bewustwording van beleidsmakers is het ervaren van hoe het is om te sporten met een beperking (we gaan straks daar al iets van ervaren). Dat zegt meer dan papier (100 beleidsnota’s).

Laat ik dan ook maar meteen daad bij het woord zetten en hierbij u beloven dat ik in ieder geval 1 x per jaar (i.s.m Visio) een activiteit zal organiseren voor mijn collega raadsleden, wethouders en ambtenaren om te ervaren hoe het is om met een visuele beperking te sporten, te reizen etc. En u kunt er van op aan dat ik bij iedere club die ik tegenkom en elk beleidsvoornemen dat ik krijg voorgelegd aandacht hiervoor zal vragen en mocht u zelf zaken tegenkomen dan hoor ik dat graag! (helgakoper@gmail.com).

Dank u wel en laten we snel aan de buitenactiviteiten beginnen!


Geen opmerkingen:

Een reactie posten