vrijdag 13 augustus 2010

" Tempo al tempo"


Na enkele weken stilte, wordt het weer eens tijd om wat aan de blog toe te vertrouwen. Het reces is ten einde en de eerste vergaderingen en overleggen hebben al weer plaatsgevonden. Voor dat ik inga op welke politieke onderwerpen de komende dagen aan de orde zullen zijn even kort iets over onze zomervakantie: 14 dagen Emilia Romagna, Italië met veel plezier. Naast het gebruikelijke warme zonnige weer ook 2 dagen met onweer en bliksem, wat een bijzonder spektakel oplevert wanneer je tussen de heuvels in het groene landschap verblijft. Ik zal u hier niet verder lastig vallen met lyrische beschrijvingen van de prachtige mozaïeken in Ravenna of de fantastische kleine elektrische stadsbussen in de binnensteden van Cesena. Wat ik wel met u wil delen is mijn verwondering over twee meer praktische zaken in Noord-Oost Italië, namelijk de snelheidscontrole en gehandicaptenvoorzieningen. Om met dat laatste te beginnen, als je reist met iemand die grotendeels rolstoel afhankelijk is kun je soms voor verrassingen komen te staan. Zo was ons vorig jaar al opgevallen dat de service op de luchthaven van Bologna als je met iemand in een rolstoel reist uitstekend en beter dan op Schiphol is. De restaurants en café's die we bezochten hadden dit jaar ook allemaal een invalidentoilet, dus er werd aan de eisen van de Europese richtlijnen voldaan, maar.... dat je daar ook als rolstoeler moet kunnen komen, tja dat is blijkbaar van minder belang. Veel toiletten zitten weggestopt achter de keuken of beneden in de kelder dus trappen, opstapjes, smalle hoeken en rare bochten; knappe invalide die zonder halsbrekende toeren het invalidentoilet bereikt.. Met verbazing vroeg ik de over het algemeen bijzonder vriendelijke mensen van de diverse tentjes of ze dit zelf ook niet een wat vreemde situatie vonden, leverde meestal de uitspraak " Non Capisco" op.
Omdat de prachtige Casa waar we verbleven nogal rustiek gelegen is, is een auto noodzakelijk en gezien de hoeveelheid heuvels en slingerbochten is een stevige auto wel zo prettig. Onze huurauto, een Alfa Romeo 159 1.9 SW was een prima vervoermiddel. Van de E45, de autoweg naar Rome maakten we meestal gebruik om naar de diverse stadjes te komen in de regio Forli-Cesena. Zo kwam het regelmatig voor dat we op drie achtereenvolgende dagen deze weg noordwaarts reden. Borden langs de kant van de weg kondigde snelheidscontroles aan. Hier geen sneaky camera's verdekt opgesteld in de berm achter een bord of een onopvallend autootje geparkeerd op de vluchtstrook, nee gewoon een driepoot voor een herkenbare politieauto op een stopplek naast de weg, duidelijk zichtbaar voor aankomend verkeer elke dag op dezelfde tijd op dezelfde plek. De verkeers-carabinieri hoeft het dus blijkbaar niet te hebben van boetes voor snelheidsovertredingen....
Terug naar de realiteit van het Haarlemse, wat staat ons de komende dagen allemaal te wachten: een kennismaking met de nieuwe CdK Johan Remkes, een stevige discussie over de tekorten van de VRK, Aanpak Huiselijk Geweld, de altijd terugkerende discussie rond de stedenband Haarlem-Mutare, kortom we kunnen er weer lekker tegenaan!