maandag 10 mei 2010

goed fout met sax


Zojuist is bekend gemaakt dat oud vice-premier Hans Dijkstal (VVD) op 67-jarige leeftijd is overleden. Bijzonder treurig nieuws.



Toen ik 1998 als verse medewerker van de PvdA-fractie binnenkwam in de Tweede Kamer was het reces en het gebouw zo goed als uitgestorven. Ik dwaalde door het gebouwen om wegwijs te raken. Vooral de oude bibliotheek in het gebouw dat vroeger het ministerie van jusitie was en waar thans het CDA zetelt maakt een enorme indruk. Op weg naar het Koloniƫn gebouw (PvdA vleugel) liep ik Hans Dijkstal tegen het lijf. Hij begroette me allervriendelijkst en vroeg me wat ik tijdens het reces in de Kamer deed. Ik vertelde hem over mijn zojuist gedane ontdekking en hij vertelde me iets over de geschiedenis van de bibliotheek. Sinds die tijd (ook al was hij een drukke minister) zei hij altijd vriendelijk gedag als je hem in de wandelgangen of in het gebouw tegenkwam.


Maar los van deze persoonlijke ontmoeting, Dijkstal was een uiterst prettige verschijning binnen het Haagse wereldje, kende de klappen van de zweep maar ging in debat altijd op een prettige en vaak ook humorvolle wijze met zijn tegenstanders om. En o ja, hij speelde saxofoon, dat scoort natuurlijk ook punten.


Binnen een oud vriendenclubje met politieke interesse werd altijd gezegd dat er binnen de politiek mensen zijn die weliswaar bij de verkeerde club horen (fout) maar wel uit het juiste hout gesneden waren(goed fout) en je hebt mensen die bij de verkeerde club zaten en ook nog eens niet deugden(fout fout). Hans Dijkstal hoorde uiteraard bij de club Goed Fout!

Papier is geduldig

Vanmorgen werd de nieuwe laptop gebracht. U weet wel zo'n leuk kleintje waar je ook op kan schrijven. De bedoeling is dat de gemeenteraad van Haarlem minder papier gaat gebruiken of misschien ooit wel eens papierloos wordt. Gaat dat lukken? Ik weet het niet. Er zijn fervente laptoppertjes bij ons in de raad, maar ook mensen die niet zonder de stapels papier kunnen. Als oud boekverkoper ben ik wel erg papiergericht, althans wat betreft het lezen van een mooie roman; die moet je voelen en ruiken. Af en toe zie je ze nog wel eens in de boekhandel: mensen die boek oppakken, er even aan voelen en dan als ze zich onbespied voelen even snel hun neus tussen de pagina's stoppen. Dus ik zie me zelf niet zo snel de laatste John Irving als e-book van een I-pad of Kendall lezen. Aan de andere kant zou het een enorme vooruitgang zijn.(en een verademing voor mijn gezin) om in vakanties niet de stapels papier te hoeven uitzoeken en te archiveren vanuit het principe "je weet maar nooit of je het nog nodig hebt". Ik ben echter wel een krabbelaar, die graag aantekening maakt op mijn stukken. Nu zit er zo'n mooi pennetje bij de laptop waarmee je de laptop ook als blocknote kan gebruiken. Of dat gaat lukken, hoort u nog van mij. Voor ik lekker aan de slag ermee kan, moet ik mij eerst nog door de stapels papier werken die op mijn bureau liggen.
Misschien wordt het weer tijd om al die dierbaren, die onder het achterstallig onderhoud vallen vanwege de afgelopen drukke periode met verkiezingen, onderhandelingen en nu weer campagne voor de Tweede Kamer, eens te verrassen met een ouderwetse brief. Verleer ik in ieder geval het leesbaar schrijven niet...

zaterdag 1 mei 2010

Punaises prikken

Al weken is de journalist van het Haarlems Dagblad druk bezig met het plaatsen van punaises op de kaart van Haarlem om aan te geven waar alle gemeenteraadsleden van Haarlem wonen, om dan te concluderen dat ze op een kluitje wonen. In hoeverre die bewering stand houdt, laat ik graag aan de lezers van HD over als ze de kaart bekijken. Maar is het van belang? Oud-wethouder en thans fractievoorzitter van de Haarlemse VVD gaf het als wijze les mee aan de nieuwe raadsleden bij hun introductie: " U bent raadslid van alle Haarlemmers".

Zo hanteren wij als PvdA al jarenlang de gewoonte dat ieder raadslid contactpersoon/aanspreekpunt is voor een aantal wijken in de stad. Dat schept duidelijkheid en ook al woon je niet in een bepaalde wijk je kunt er op allerlei manieren voor zorgen dat je weet wat er speelt en dat mensen uit de wijk je weten te vinden als het nodig is. Ik woon zelf bv niet in de Sportheldenbuurt, maar vraagt u maar eens na bij de bewoners hoe het met mijn binding met de wijk zit.

Afgelopen donderdag moesten wij helaas afscheid nemen van Maarten Divendal als PvdA wethouder. Maarten heeft ongelooflijk veel voor onze partij en onze stad gedaan. Miljoenen sleepte hij binnen voor Haarlem. Wekelijks kwam je hem tegen in de huis-aan-huis bladen en dat is natuurlijk ook niet vreemd voor een wethouder die altijd in de stad te vinden was. Afgelopen donderdag fietsten wij 's ochtends met Maarten, zijn vrouw en zijn rechter en linkerhand (Magda en Jesseke) langs een aantal projecten die onder leiding van Maarten tot stand zijn gekomen. Om ze echt allemaal langs te gaan, zou je dagen nodig hebben. Maarten Bedankt! [ Route 66 naar Den Haag: U kunt op Maarten stemmen op 9 juni: nummer 66 van de PvdA Tweede Kamer lijst]

En..Haarlems Dagblad: Misschien aardig om bij Maarten nog een keer de kaart te bekijken met punaises bij alle projecten die hij voor elkaar heeft gekregen (Maarten's Powerpoints), dat zijn er heel veel, die liggen over de hele stad verspreid en zeker niet op een kluitje.